Nedense hayata hep sonradan başlama çabasındayım. Ya yeteri kadar araştırmacı değilim ya da yeteri kadar istekli ama bir şekilde çoğu şeyi son ana bırakma eğilimindeyim.
Hepimiz aynı değil miyiz belki de tembelliğimiz öyle bir örter olmuş ki hayatlarımızı, şu dünyada bir numara yaratık olduğumuzu söylesekte sürekli kendimize, nasıl oluyorsa içimizdeki güçleri birleştiremiyoruz bir türlü.
Yada sizi katmiyim, ben yapamıyorum. Seçici algımı gerçek yeteneklerime yoğunlaştıramayıp, hayata neresinden tutunsam kardır diyip genelde de ancak kıç tarafını yakalayabiliyorum.
Bir de bir işe tam olarak başlamazsam devamını getirememe huyum var. İşte bugün yazmamın sebebi de aha bu huy.
Şimdi yazmazsam bir daha yazmam dedim, ne olursa bir şekilde başlamak için önüme klavyeyi çektim.
Sonraki yazı bir araştırma olacak, hazırlıkları başlattım.
O yüzden şimdi, aheste çek kürekleri mehtap uyanmasın
..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder